Kim jestem?
Odwieczne pytanie. Myślę, że jesteśmy relacją do samego siebie, tym jak wybieramy i jak odnosimy się do własnego życia, nie czymś danym raz na zawsze, lecz czymś, co nieustannie się wydarza. To, kim jestem, nie wynika wyłącznie z przeszłości ani z okoliczności, ale z tego, jak na nie odpowiadam. Każda myśl o sobie, każdy wybór, każda reakcja staje się cząstką, z której powoli buduję własną tożsamość. Wybieranie nie dotyczy tylko wielkich decyzji. Dokonuje się też w drobiazgach, w tym, czy siebie słucham, czy ignoruję, czy daję sobie prawo do błędu, czy mam sobie za złe niedoskonałość, czy traktuję własne życie jak ciężar, czy jak przestrzeń możliwości. Nie jestem jedynie autorem swojego życia, jestem też jego interpretatorem. To, co się wydarza, ma znaczenie dla mnie dopiero wtedy, gdy nadaję mu sens. To właśnie w tej przestrzeni między zdarzeniami a odpowiedzią rodziło się moje „ja”. Relacja do samego siebie może być wspierająca albo niszcząca, łagodna albo surowa. Możemy być dla...