MYŚLAŁ, MYŚLAŁ I WYMYŚLIŁ

 „Rzeczpospolita, to postaw czerwonego sukna, za które ciągną Szwedzi, Chmielnicki, Hyperborejczykowie, Tatarzy, elektor i kto żyw naokoło. A my z księciem wojewodą wileńskim powiedzieliśmy sobie, że z tego sukna musi się i nam tyle zostać w ręku, aby na płaszcz wystarczyło; dlatego nie tylko nie przeszkadzamy ciągnąć, ale i sami ciągniemy.”         Sienkiewicz „POTOP”. Wolałbym nie pisać tego tekstu, ale myślę, że czas to zrobić. A komu ma się ulać jak nie mnie, staremu tetrykowi.  Normalne jest, że to czego dorabia się ojczyzna Dziadów i Ojców, zasila ojczyznę ich Synów, ale my Polacy ciągle musimy dorabiać się od zera, prawie w każdym pokoleniu. Obecnie dzieje się to w zgodzie z prawem ustanawianym przez tak zwane nasze elity polityczne. W zdecydowanej większości właścicielami byłego już majątku naszych ojców zostali, tak zwani enigmatycznie, zagraniczni inwestorzy mający siedziby gdzieś poza naszym krajem. Ale ich „inwestycje” nie spowodowały jakoś...

  „Dusza nie ma płci, a kobiety i mężczyźni mają taki sam potencjał, choć siłą fizyczną różnią się.” Platon.  Jak wiadomo kobiety tradycyjne zasadniczo myślą, że mężczyzna, składa się głównie z żołądka. Niektóre odłamy kobiet walczących uznają klasę mężczyzn za bezpośrednich beneficjentów opresji kobiet. W skrajnych przypadkach, takich jak kulturowy feminizm separatystyczny, pojawiały się nawet postulaty całkowitego odcięcia się od mężczyzn. Filozofia feministyczna to nurt filozofii, który bada, w jaki sposób płeć wpływa na wiedzę, moralność, politykę, społeczeństwo i kulturę. Jej celem jest analiza oraz krytyka nierówności między płciami, a także rozwijanie bardziej sprawiedliwych sposobów myślenia o człowieku i społeczeństwie. Filozofia ta dąży do wyzwolenia kobiet z patriarchalnych struktur społecznych. Bada się patriarchat i jego wpływ na relacje między płciami. Analizuje też, jak płeć krzyżuje się z rasą, klasą społeczną i orientacją seksualną. Określanie płci narusza już...

  „Wszystko, o co tyle hałasu w życiu się robi, to marność, zgnilizna, małość, podgryzanie się piesków, bijatyka dzieciaków, co najpierw się śmieją, a potem uderzają w płacz.” Marek Aureliusz Życie społeczne, według mnie, wygląda od zawsze bardziej jak niekończąca się walka jednych z drugimi, niż wspólnota. Obecnie Polacy potrafią być dla siebie podli na wiele sposobów, a źródłem wszelkiej nikczemności są różnice poglądów politycznych i wiara, albo jej brak. Głównie jednak wygląda to na stare dobre samolubstwo. Wszyscy wszakże chcemy, żeby nasze dzieci miały udane życie społeczne, ale ogólnie nie robimy nic aby się to miało ziścić. Życie społeczne, coraz bardziej przenosi się na ekrany monitorów, laptopów i smartfonów. Egzystencja ludzka, przez wielu młodych i nie tylko, zostaje ograniczona do serwisów  społecznościowych i sprowadzona do wizerunku, którego forma jest ważniejsza, niż relacje łączące ludzi. Autentyczność straciła swój sens, stając się jedynie kreacją. Rzeczywist...

  Emerytura miała być początkiem nowej wolności, ale szybko się okazało, że ta wolność jest męcząca. Trudniej znaleźć jakiś sens aktywności dający satysfakcję. Dość prędko wróciłem do rutyny sprzed emerytury. Nie jest łatwo bo sprawność fizyczna i kondycja po siedemdziesiątce mi siadła pomimo normalnej aktywności fizycznej. Trochę wiek, trochę psychika po chorobie i śmierci Halinki… Dużo lepiej z myśleniem, refleksje, kontemplacje, filozofia i tym podobna aktywność umysłowa zajmują mi te wieczory, które spędzam w fotelu przy dobrej herbacie, albo szklaneczce whisky. Czasem również na łonie natury. Jestem sobie kapitanem, okrętem i wiatrem w żagle, już prawie bez żadnych narzuconych ograniczeń, więc nadchodzi też wreszcie czas na to na co nigdy nie było czasu. Tylko muszę sobie przypomnieć co to było, zanim demencja mi to uniemożliwi. Pomożecie?

 Odwieczne pytanie. Myślę, że jesteśmy relacją do samego siebie, tym jak wybieramy i jak odnosimy się do własnego życia, nie czymś danym raz na zawsze, lecz czymś, co nieustannie się wydarza. To, kim jestem, nie wynika wyłącznie z przeszłości ani z okoliczności, ale z tego, jak na nie odpowiadam. Każda myśl o sobie, każdy wybór, każda reakcja staje się cząstką, z której powoli buduję własną tożsamość. Wybieranie nie dotyczy tylko wielkich decyzji. Dokonuje się też w drobiazgach, w tym, czy siebie słucham, czy ignoruję, czy daję sobie prawo do błędu, czy mam sobie za złe niedoskonałość, czy traktuję własne życie jak ciężar, czy jak przestrzeń możliwości. Nie jestem jedynie autorem swojego życia, jestem też jego interpretatorem. To, co się wydarza, ma znaczenie dla mnie dopiero wtedy, gdy nadaję mu sens. To właśnie w tej przestrzeni między zdarzeniami a odpowiedzią rodziło się moje „ja”. Relacja do samego siebie może być wspierająca albo niszcząca, łagodna albo surowa. Możemy być dla...

  Odkąd wymyślono pieniądze, każdy chce ich mieć jak najwięcej. Każdy chce być uważany za człowieka "sukcesu", mieć czas i środki na zachcianki, gdzieś pojechać, być kimś. Właśnie kimś, czyli wolnym od zależności człowiekiem. To całkiem naturalne marzenia, jednak niestety często puste, bo większość ludzi zarabia jedynie na życie, albo niewiele więcej, będąc jedynie trybikiem w machinie systemu. W obecnych czasach, presja otoczenia wzmaga jeszcze w ludziach apetyt na sukces, wszędzie pełno motywacyjnego bełkotu, ludzie częstowani frazesami zapominają, że można być szczęśliwym również na inne sposoby, a człowiek, który nie osiągnął sukcesu to też człowiek. Przy czym liczy się tu tylko ten pierwszy, wszyscy pozostali to są przegrani. W świecie nastawionym na wyniki łatwo zapomnieć, że porażka nie jest przeciwieństwem sukcesu, ale jego nieodłącznym elementem. Na dodatek współczesny kult produktywności i sukcesu bardzo szybko uzależnia. Granica między ambicją, a obsesją jest niezw...

  Seneka w swoim dziele „O krótkości życia” podkreślił, że życie nie jest krótkie, ale to my marnujemy go zbyt wiele, czekając na idealne warunki. Jednak to życie potrafi być złośliwym reżyserem z dość specyficznym poczuciem humoru. Właśnie wtedy, gdy dumnie myślimy, że już wiemy dokąd i po co idziemy, ono decyduje się zmienić ukształtowanie terenu. Choć najlepsze scenariusze pisze jednak samo życie, to często w najmniej oczekiwanych momentach, zmienia ten scenariusz na zupełnie inny niż dotychczas. Mnie trafiło coś takiego kilka razy. Nawet wtedy gdy dostałem to, co chciałem, to dotychczasowe moje życie ulegało takiej zmianie, że za każdym razem, musiałem ponieść tego jakiś koszt. Czasem dopiero po fakcie orientujemy się, że to, co porzuciliśmy albo straciliśmy, miało ukrytą wartość, której nie docenialiśmy, bo była zbyt oczywista. Dlatego, często tęsknimy za tym co było, choć to nam samym się spieszyło do zmian. Ale życie jest fascynujące właśnie dlatego, że się zmienia i pr...

Siadam sobie często wieczorem w fotelu przy szklance herbaty z wkładką dobrego alkoholu i rozmyślam o czymś, czasem ważnym, a czasem zupełnie nieistotnym. Po internecie krążą teksty podobne do tego: „Kiedyś Świat był okrutny. Mądrzy zmuszali głupich do nauki. To było trudne dla głupich. Obecnie mądrzy muszą się dostosować do głupich. To sprawiedliwe, ponieważ jest demokracja , a głupi mają przewagę liczebną. Teraz mądrzy uczą się mówić w sposób zrozumiały dla głupich. Jeśli głupia osoba czegoś nie rozumie, to jest to problem inteligentnej osoby. Kiedyś to głupi cierpieli. Teraz cierpią mądrzy i jest przez to mniej cierpienia ponieważ jest ich mniej.” Przyjrzałem się temu bliżej i poważniej. No cóż, poważniej nie wygląda to lepiej. Wolność słowa to również wolność wygłaszania takich poglądów, które się nie wszystkim podobają, czy wręcz takich które niektórzy nienawidzą, a nie tylko tak jak obecnie, poprawnych liberalnie i lewacko. Zwolennicy jedynie słusznych idei, nie potrafią jed...

   „Najpowszechniejszą postacią rozpaczy jest nie bycie tym, kim się jest”.            Søren Kierkegaard   W świecie zdominowanym przez idealne profile w mediach społecznościowych, autentyczność stała się obecnie nowym luksusem. Ja ją rozumiem jako zgodność z samym sobą i posiadanie odwagi bycia „prawdziwym” mimo presji społecznej. Autentyczni stajemy się gdy akceptujemy swoje słabości i nie udajemy kogoś innego. A różnica między osobowościami fałszywymi a prawdziwymi jest taka, jak między kamieniami szlachetnymi a sztucznymi, te sztuczne wydają się czasem bardziej autentyczne i lepsze. Wykorzystują to tak zwani celebryci , czyli osoby znane z tego, że są znane. Ale co za dużo to niezdrowo, osobowość zbyt idealnie modna nie może być autentyczną.  Jedną z cech naszych czasów jest to, że prostotę i łagodność uważa się za oznakę słabości, choć w rzeczywistości często są one cechami właśnie siły charakteru. Dlatego, szczególnie młodzież, chc...

  Platon: „Sprawiedliwość jest podstawą silnego państwa.” Arystoteles: "Największym dobrem jest sprawiedliwość". Blaise Pascal: „Sprawiedliwość bez siły jest bezradna, siła bez sprawiedliwości jest tyranią.”  Jak widać sprawiedliwość to poważna sprawa. Cisną się pytania:  Czy sprawiedliwość jest zawsze sprawiedliwa? Sprawiedliwość to złożone pojęcie, które jest różnie interpretowane w zależności od kontekstu, czy to prawnego, czy etycznego, albo osobistego i napotyka wiele wyzwań. Prawo nie jest doskonałe, a różne systemy społeczne zawierają wbudowane nierówności, które sprawiają, że niektóre grupy ludzi mają mniejsze szanse na uzyskanie sprawiedliwego traktowania niż inne. A w kontekście osobistym, to, co jedna osoba uważa za sprawiedliwe, inna może postrzegać jako niesprawiedliwe. Czasem krzywda którą się wyrządza wydaje się sprawiedliwością, a krzywdę którą się cierpi, uważa się za wielką niesprawiedliwość. Perspektywy często zależą od osobistych doświadczeń, wyznawany...

  “Najpewniejszą oznaką pogodnej duszy jest zdolność śmiania się z samego siebie. Większości ludzi taki śmiech sprawia ból.”  Friedrich Nietzsche  Jestem dokładnie takiego samego zadania, dlatego najczęściej nie złoszczę się na siebie, jak coś zrobię źle, ale staram się spojrzeć na to bardziej pogodnie. Lubię też nabijać się ze swoich wad, bez kompleksów. Na przykład często żartuję z tego, że jestem łysy, czym powoduję zakłopotanie u zakompleksionych łysoli, zaczesujących włosy z tyłu głowy na czoło. Ogólnie jestem optymistą i pewnie to powoduje, że nie mam skłonności do zamartwiania się. Jak wykazują badania, podobno optymiści nie tylko cieszą się dobrym zdrowiem psychicznym, ale są też zdrowi pod względem fizycznym, bo optymizm wzmacnia również układ odpornościowy. Pogoda ducha wiąże się też z umiejętnością akceptacji rzeczy, na które nie mamy wpływu. Pozwala to oszczędzać energię na działanie, zamiast tracić ją na frustrację. Nie chodzi o ignorowanie problemów, ale o z...

 „Tolerancja musi być nietolerancyjna wobec nietolerancji” – Immanuel Kant   Tolerancja nie polega na akceptacji wszystkiego tego co ktoś inny myśli i robi. Ludzie są różni i tego nie zmieni żadne zaklinanie i tworzenie jakiś ideologii typu "kochajmy się wszyscy". Nie da się, wystarczy wzajemny szacunek i życzliwość. Nie o miłość chodzi, są różne formy współżycia między ludźmi, którzy z takich czy innych powodów tolerują się nawzajem. Nie musimy akceptować cudzych przekonań, ale powinniśmy akceptować prawo innych do ich posiadania. A wszystko to oparte o zasadę: nie szkodzić innym. Tolerancja nie oznacza braku granic, czego wymagają obecnie środowiska niegdyś dyskryminowane, lecz poszanowanie godności i praw drugiego człowieka. Tolerancja nie znaczy, że muszę kogoś lubić za to, że jest inny, wystarczy jak kogoś, kto mi nie odpowiada, traktuję z odpowiednim poszanowaniem jego wolności, bez szkody dla mojej wolności. Fanatyczne żądanie tolerancji, a właściwie akceptacji, robi t...

  Albert Camus, uważał, że życie jest z natury absurdalne, czy tak jest rzeczywiście?  Absurd chyba nie leży ani w człowieku, ani w świecie, jednak gdy człowiek na świecie się pojawi to natychmiast powstaje. Z jednej strony, ludzki umysł z natury pragnie logiki, porządku i znaczenia. Z drugiej strony, świat wygląda na bezsensowny, chaotyczny i nie odpowiada na ludzkie pytania. Człowiek pojawia się na tym świecie bez własnego wyboru, skazany na różne przeciwności i cierpienie, ma wprawdzie możliwość nadania swojemu życiu sens poprzez własne wybory i działanie, ale czy rzeczywiście nadaje? To przecież tylko koncepcja, choć o głębokim znaczeniu psychologicznym, która jest różnie interpretowana przez poszczególne osoby. Nie ma tu definicji ani niczego innego, co pozwoliłoby bez pudła rozpoznać, o to jest ten sens życia. Ponoć religie odkrywają przed człowiekiem jaki to sens jest tym prawdziwym, ale Erich Maria Remarque twierdził, że z prawdą i sensem życia jest jak ze środkami na ...

 „Takie oto jest pierwsze przykazanie miłości: prosić tylko o to, co uczciwe i czynić tylko to, co uczciwe”           Cyceron  Uczciwość, prawość – cecha ludzka, polegająca na prawdomówności i  postępowaniu zgodnie z zasadami etycznymi oraz na przestrzeganiu reguł, nawet gdy inni tego nie widzą lub nie oczekują - tyle definicja. Uczciwość to jedna z ważniejszych wartości, która odgrywa wyjątkową rolę w życiu, jest to najbardziej podstawowy element osobowości tych, którzy darzą życie autentycznym szacunkiem. Przejawia się ona poprzez szereg zachowań i postaw, które są wyrazem szacunku dla prawdy, sprawiedliwości oraz odpowiedzialności za swoje działania. Obejmuje rzetelne postępowanie, nieoszukiwanie, bycie szczerym w słowach i czynach oraz lojalność wobec innych. Uczciwość może być rozumiana zarówno jako konkretne zachowanie, jak i trwała postawa życiowa. Uczciwe mogą być też myśli, pragnienia, dążenia itp. Jest świat ogólny społeczny gdzie n...

  „Zbiegi okoliczności są, tak czy owak, konieczne”       Robert Anton Wilson  Zbieg okoliczności, inaczej przypadek, zbieżność kilku zdarzeń, często nieoczekiwana i bez dostrzegalnej przyczyny. Tyle definicja, ale odpowiedzi na pytanie, czy coś tym steruje, jak mówi znany przesąd, właściwie nie ma. Ludzie kreują takie przesady poprzez swoje uparte dążenie do nadawania wszystkiemu jakiegoś wyższego znaczenia. Nie wiadomo też, czy zbieg okoliczności to jedynie takie wrażenie, spowodowane tym, że nie znamy wszystkich przyczyn, jak twierdzi nauka. Trudno czasem uwierzyć w zbieg okoliczności, ale jeszcze trudniej uwierzyć w cokolwiek innego. Wykrywane związki są ulotne, najczęściej jednorazowe, więc wręcz niemożliwe do badania naukowego. Nauka nie zajmuje się wyjaśnianiem takich zdarzeń, tym bardziej ja się tego nie podejmę, ale zjawisko jest o tyle ciekawe, że warte omówienia. Moim zdaniem coś takiego jak z góry przesądzony los człowieka nie istnieje, nie da s...

  „Zdziwienie, zaskoczenie to początek zrozumienia. [...] Cały otaczający nas świat jest dziwny i cudowny, jeśli nań spojrzeć szeroko otwartymi oczami.”       José Ortega y Gasset   Zdziwienie z definicji to stan zaskoczenia wywołany czymś nieoczekiwanym, niezwykłym. Człowiek całe życie zbiera zdziwienia, jedne krótkie i chwilowe, inne bardziej ważne i zapadające w pamięć. Na początek odkrywając swoją obecność na świecie, dziwi się wszystkiemu, zbierając doświadczenie. A z tych co pamiętam, jako pierwsze chyba bym postawił zdziwienie, że Gwiazdor nie istnieje i do tego zdziwienie Ojca, że tak szybko go rozpracowaliśmy z tym przebieraniem i przynoszeniem prezentów w worku z piwnicy. 😀 Dzieciństwo potem wiek młodzieńczy i dojrzewanie płciowe to poznawanie życia i masa zdziwień z tym związanych. Pierwsze zauroczenia płcią, jakby na to nie patrzeć przeciwną, to niewyczerpane ich źródło. Potem wejście w świat dorosłych dotąd tylko obserwowany. I od razu zd...

  „Dobroduszność; która przede wszystkim opiera się na szlachetności, wydana na pośmiewisko, w ogóle zniknęła, [...]     Tukidydes - Wojna peloponeska.  Dobroduszność, postawa charakteryzująca się szlachetnością, dobrocią, życzliwością i ufnością. Człowiek dobroduszny jest przede wszystkim prostolinijny, postępujący w sposób uczciwy i otwarty. Uznaje on bez wyjątków prawa przysługujące innym ludziom i gotów jest naruszyć swoje prawa, aby tylko komuś innemu nie stała się krzywda. Wyświadczanie innym czegoś pożytecznego, wartościowego, jest dla niego sposobem na życie.  „Dobroduszność robi coś, ale bezinteresownie. Etyka też coś robi, ale ma w tym swój interes.” Lao Tsy (Laozi) Obecnie w naszym zdyscyplinowanym społeczeństwie, gdzie normalne jest, że jedni walczą z drugimi aby coś uzyskać, jednostka dobroduszna odbiegająca przez to od normalnego zachowania, traktowana jest często jak nieszkodliwy wariat, którego się zaledwie toleruje. W Stanach na przykład normaln...

 Daimonion - głos wewnętrzny, powstrzymujący człowieka od popełnienia zła.  Termin ten jest powszechnie kojarzony z filozofią Sokratesa i jego wewnętrznym głosem. W naszej kulturze funkcjonuje on jako sumienie, choć nie jest to dokładnie to samo. Sokratesowi przypisuje się również pogląd głoszący, że postępowanie człowieka zależy wyłącznie od jego wiedzy na temat dobra i zła. Pogląd ten prowadził do wielu paradoksów. Chociażby jak zauważył Owidiusz w „Metamorfozach”: „widzę i pochwalam to, co lepsze, lecz wybieram gorsze”. Dla mnie sumienie to nie jest jedynie głos który mówi nam abyśmy postępowali moralnie, tylko bardziej czynność mózgu, nie tylko naszej świadomości, ale również podświadomości, która ocenia nasze postępowanie zarówno przed, jak i po. Sumienie ma wprawdzie miejsce w przestrzeni niezdefiniowanej, ale jest ściśle związane z danym człowiekiem, czyli również konkretnie z jego mózgiem. Często spotykamy się z tak zwanym nieczystym sumieniem, czyli czymś co człowiek ...

„Nie zawsze chodzi o to, żeby burza minęła, ale o to, żeby nauczyć się tańczyć w deszczu”  Ukojenie to uczucie, które pojawia się po ustąpieniu negatywnych emocji: bólu, niepokoju i innych podobnych. Pomaga złagodzić ból emocjonalny i pozwala odzyskać równowagę po trudnych przeżyciach. Potrzeba ukojenia to naturalna kolej rzeczy. Może ono być wynikiem pocieszenia ze strony innych osób, ale lepiej jak jest naszą zasługą, starcza wtedy na dłużej. Może to być na przykład znalezienie spokoju w kontakcie z naturą i w kontemplacji na jej łonie. Kojący wpływ natury jest nie do przecenienia. Również książ­ki przy­wra­cają wiarę w powrót do normalności. Czasem pomaga jakaś interesująca książka, czasem pięknie napisana, byle zająć czymś mózg. Nie można pozwolić aby zawładnęła człowiekiem niekończąca się bezsensowna gonitwy myśli. One i tak ciągle wracają wzbudzając niepokój, można je jedynie tłumić na różne sposoby. Ból i żal, które się przeżywa, nie powinny przecież mieć jakiegoś nieodwraca...

„Wszystkiego się w życiu spodziewałam, ale tego, że będę stara, to nigdy.”          Zofia Nałkowska, „Granica” Lubisz siebie, nie podajesz się za kogoś innego i nie czujesz potrzeby uciekania przed niczym. Tak wygląda fundament na którym buduje się osobiste szczęście. A starym nie staje się człowiek w jednej chwili, starość się sączy w nas powoli, najpierw niezauważalnie, aż wreszcie nie ma już wątpliwości. Jednak jest dostatecznie dużo czasu aby się z tym pogodzić i nie tracić ani chwili na odwrócenie tego co nieuniknione. Niektórzy próbują to odwracać kosmetycznie czy chirurgicznie, najczęściej kobiety, a faceci próbują powtórzyć dawne szaleństwa. No cóż jak komuś to jest potrzebne do szczęścia… Jednak moim zdaniem to jest strata czasu i bardzo często majątku. 🙂 Jedynie dojrzałość i mądrość potrafią sprawić, że rzeczywiście czujemy się młodsi niż na to wskazuje wiek. Ważne jest też, że czujemy się choć trochę potrzebni, a nie „zrobił/a swoje, może już iść w s...

  Wystarczy pleść jakieś głupstwa, których nie można zrozumieć, a ludzie zrobią wszystko, czego od nich zażądasz - to aksjomat polityka. System dawno pochłonął już takie idee jak demokracja czy wolny rynek. Ludźmi rządzą zbiorowe uwarunkowania, kreowane przez zależne media, drastycznie obniżono poziom i jakość edukacji, sprowadzając ją do formy bezwysiłkowego zajęcia, zajęto umysły tym, co jest daremne, pseudo problemami społecznymi, nieustanną pustą gadką, aby ludzie nie zadawali sobie pytań i nie uruchamiali samodzielnego myślenia. Wszystko to co polityka robi, tłumacząc się naprawianiem ludzkiej moralności jest z gruntu niemoralne. Nie oceniamy już obowiązujących w poprawności politycznej wartości etycznych, kierując się tym co naprawdę moralne, dlatego przesiąkamy fałszem. Osoba słabo wykształcona ma ograniczony horyzont myślenia, a im bardziej ograniczone jest jej myślenie tym łatwiej nią sterować. Masowy człowiek, ma być obecnie produktem, więc musi być monitorowany i sterowa...

 „Największa satysfakcja w życiu to świadomość, że się nikogo nie skrzywdziło.”                            Antyfanes Satysfakcja, czyli zadowolenie z tego, że spełniły się oczekiwania związane z naszymi poczynaniami, jest uczuciem nad wyraz pożądanym. Każde działanie, które podejmujemy i doprowadzamy do końca dostarcza satysfakcji wynikającej ze świadomości osiągnięcia celu. Oczekiwania nasze osobiste spełniają się tylko wtedy gdy mamy marzenia, których realizacja jest możliwa, a satysfakcję mamy wtedy gdy działając zgodnie ze swoimi zasadami osiągniemy sukces. I tu jest przeważnie tak, że im coś jest trudniejsze tym większą satysfakcję daje. Zdarza się też, że samo działanie daje nam satysfakcję, a nie tylko rezultat, wystarczy na przykład, że się dzielimy, albo walczymy o słuszne sprawy. Oprócz tego co my stawiamy przed sobą, są jeszcze wyzwania które stawia przed nami życie, a tu nie mamy zbyt dużego wpływu i ...

„Ani matka, ani ojciec, ani żaden krewny nie może nam przynieść większego pożytku niż nasz własny, opanowany umysł.„    Dhammapada – zbiór mów Buddy. Opanowanie czyli inaczej mówiąc pewien chłód emocjonalny, powoduje, że rzadko kiedy tracimy głowę i wpadamy w panikę. Do tego dochodzi powściągliwość, czyli umiarkowanie w słowach i gestach, tak by nie wybuchnąć wtedy gdy to jest niepotrzebne. Pozwala to wyrażać się w sposób rozważny i wyważony, jest dowodem przejęcia kontroli nad trudnymi zazwyczaj do opanowania emocjami. Człowiek opanowany broni swojej słuszności spokojnie i bez gniewu. Tylko głupiec gdy ma słuszność, broni jej z wrzaskiem, a gdy jej nie ma, to do tego sypie obelgami. Mądry pokonuje ludzi nieopanowanych swym opanowaniem, nie dając się im wyprowadzić z równowagi. Jeśli są złośliwi, nie jest złośliwy w zamian, bo postępując jak oni, staje się taki sam jak oni. Prawdziwą siłę można rozpoznać po opanowaniu. Emocje czynią człowieka słabym, a sentyment może doprowadz...

  Dawno temu napisałem „Bajkę bez morału”, a historia najnowsza trochę do niej dopisała i po niewielkich zmianach teraz brzmi ona tak:  BAJKA BEZ MORAŁU Za siedmioma górami, za siedmioma lasami, czyli w środku Europy jest przedziwna i tajemnicza kraina Lecha, gdzie wszystko wydaje się ustawione do góry nogami. Nawet morze jest na północy tam gdzie zimniej, a góry na południu tam gdzie cieplej, a nie tak jak być powinno, czyli odwrotnie. Jak pokazuje historia, ludzie w niej żyją odważni i szlachetni, ale od dawna rządzą nimi ludzie nikczemni, dlatego czasy świetności ma ta kraina już daleko za sobą. Dawno, dawno temu, ruska wiedźma o imieniu Katarzyna, do spółki z władcami sąsiednich krain, postanowiła unicestwić Lechitów swoimi czarami i przez ponad 120 lat nie mieli oni swojej krainy. Po tych latach w niewoli, Lechici zdołali dużym wysiłkiem i daniną krwi własnej, czar odwrócić. Jednak widmo jej klątwy nie zniknęło i stale krąży gdzieś tam w górze, przez co kraina Lecha nie m...

  "Wątpliwość jest początkiem mądrości"                    Seneka Młodszy  No cóż, wątpienie we wszystko mądrością pewnie nie jest, natomiast uzasadniona wątpliwość to już daje do myślenia, czyli może być początkiem czegoś mądrego. Media  nasze są zapełnione zdaniami wypowiedzianymi przez różne osoby, zrozumiałymi niby i tak jakby oczywistymi, które przy odrobinie wątpliwości z naszej strony, stają się nagle niejasne i powikłane, a przy głębszej analizie całkiem nie do przyjęcia. Gdy czytam takie coś, to natychmiast wyskakuje mi taka nerwowa zmarszczka intelektualna i nie daje już spokoju. Muszę wtedy zweryfikować źródła i poszukać alternatywnych zdań innych ludzi, najlepiej mądrych, aby wyrobić sobie własne zdanie. No ale jeden z najmądrzejszych ludzi powiedział, że wie, iż nic nie wie, więc często jestem tutaj pozostawiony samemu sobie. Myślę myślę, aż coś wymyślę i wtedy już wątpić w to jakoś nie wypada. 😉 Wątpliwości ...

  „Pośród najgłębiej zakorzenionych uczuć ludzkich nie ma żadnego, które bardziej byłoby powołane do przekształcenia się w zacność, miłość ojczyzny i sumienność; bo dumny człowiek potrzebował dla siebie szacunku i by ten szacunek osiągnąć, musiał na niego zasłużyć.”  Hippolyte Adolphe Taine (1828–1893)  Duma, czyli mocne poczucie własnej wartości, niedaleko próżności i arogancji leży. Czy ja jestem dumny z siebie? No cóż, własną wartość znam i cenię, ale czy jestem aż dumny z tego, to nie jestem pewien. Bliżej dumy jest może ocena tego jaki jestem z natury, niż ze swoich zasług. Uzasadniona duma powinna iść w parze z pokorą, a ja z tą pokorą mam niejaki problem. 🙂 W ostatecznym rozrachunku, chyba jestem zadowolony z siebie, ale nie, że aż dumny. Do dumy warto mieć też trochę samokrytycyzmu, chociaż jestem czasem naprawdę dumny z niektórych swoich czynów. Można też być dumny z tego, że się jest czyimś dzieckiem, albo być dumny ze swoich dzieci. Tutaj łatwiej, bo oceniamy ...

  W tzw. "demokracji" państwo to rodzaj umowy społecznej, gdzie społeczeństwo oddaje w ręce suwerena władzę i prawo do używania przemocy, w zamian za bezpieczeństwo i godne warunki do życia. W Polsce umowa ta zawierana jest poprzez wybory powszechne. I tu by mogło być pięknie, gdyby nie pewne szczegóły. Po pierwsze, społeczeństwo zawiera umowę na podstawie kitu jaki jest mu wciskany w czasie kampanii wyborczej, a po wyborach wola wyborców staje się mało ważna i jest zamieniana na wolę wybranych. Po drugie, większość nie widzi wśród przedstawionych kandydatów na suwerena, takiego, który by spełnił ich oczekiwania i w wyborach nie uczestniczy, dlatego suweren jest wybierany najczęściej przez +/-   30% społeczeństwa, czyli na pewno nie jest to wybór większości. Po wyborach prezydenckich ogarnęło niektórych Polaków przerażenie związane z pytaniem co teraz, tak jakby nawiedził nas jakiś kataklizm, a przecież niewiele się zmieniło, prezydent był z PiS-u i teraz znowu będzie z P...

Daremne żale – próżny trud, Bezsilne złorzeczenia! Przeżytych kształtów żaden cud Nie wróci do istnienia.                       Adam Asnyk Żal to na pewno stan emocjonalny negatywny. Może być do kogoś, za wyrządzone krzywdy, na przykład jako pretensja, albo rozgoryczenie, bywa spowodowany doznaną stratą. Mamy żal do innych za to, co zrobili lub czego nie zrobili, albo nawet za to, że czegoś nie wiedzieli. Żal taki to czasem okropne uczucie. Zżera od środka i bywa, że w końcu doprowadza człowieka do ruiny. Są chyba dwa rodzaje ludzi, tacy, którzy mają zazwyczaj żal do innych i tacy, którzy mają głównie żal do siebie. Żalowi towarzyszy często trudność w pogodzeniu się z tym, że tego co utracone już nie ma i wynikający z tego brak akceptacji rzeczywistości. Nigdy nie wiesz, kiedy dopadnie cię żal za tym, co stracone. Tęsknym żalem, że rzeczy są takie, jakie najwyraźniej są, jest zwyczaj...